maandag 20 januari 2014

Franz Kafka en Francis Bacon


 

Balancing Act
2013
acryl- en olieverf op doek
65 x 50 cm 
Courtesy Galerie Nouvelles Images, Den Haag



Grootmeesters van het lijden 
door Jozef M. Heij 


Rinke Nijburg (Lunteren 1964) is een kunstenaar die bouwt  aan een merkwaardig maar intrigerend oeuvre waarin hij op zoek gaat naar de diepste drijfveren en gevoelens van de mens die zich maar amper heeft weten los te weken uit zijn primitieve staat als jager-verzamelaar. Als een Nederlandse Dostojewski  probeert hij in elk menselijk gezicht te lezen welke grondstof op de bodem van de ziel ligt. Is dat gif, bagger of vruchtbaar slib? 

Nijburg meent dat geen enkele wetenschap ooit de vraag weet te beantwoorden hoe de mens zijn sterfelijke ziel kan omsmeden tot een onsterfelijke. Om die reden gaat hij eerder te rade bij filosofie, mystiek en alchemie. Op dezelfde wijze als de alchemist gewone metalen probeert om te vormen tot goud zoekt Nijburg naar een manier om erachter te komen hoe de ene mens afglijdt tot het verlangen het leven te vernietigen en een ander het eigen ego opoffert om het broze leven te redden. Inmiddels heeft Rinke Nijburg een naam opgebouwd als schilder (Koninklijke Prijs 1992 en Buning Brongers Prijzen 1994), als tekenaar (All about Drawing) en als vernieuwer van de traditionele grafische media (Prix de Rome 1998, Gelderland Grafiekprijs 1999 en de Deutsch-Niederländische Grafikpreis 2012). 


 

Een lange wandeling rond een gereformeerde kerk 
1991
olieverf op doek
180 x 70 cm
collectie De Heus-Zomer, Barneveld



De invloed van Franz Kafka en Francis Bacon

Deze fascinatie voor de menselijke ziel zal zeker zijn gevoed door de opvoeding aan de rand van de Veluwse Bible Belt midden in de jaren zestig van de vorige eeuw een tijdperk dat werkt gekenmerkt door grote tegenstellingen tussen politiek links en rechts en de positie van de oude goden te midden van deze koudste onder de oorlogen. Tot in de diepste genen geïmpregneerd en gevoed door het menselijk tekort las Nijburg als zestienjarige jongen een groot deel van het oeuvre van de uit Praag afkomstige Duitstalige schrijver Franz Kafka. -Op dat moment had hij er nog geen idee van dat zijn Duitstalige Boheemse oma Anna Kutschera (1890-1982) uit dezelfde streek afkomstig was.- Alhoewel een deel van de betekenis van Kafka’s werk hem indertijd ontging , meent Nijburg toch dat het gevoel van onbehagen, vervreemding en schuld dat uit het werk van deze Joodse schrijver spreekt zijn eigen oeuvre heeft gepaald.  Nijburg herkent zichzelf ook in het oeuvre van Francis Bacon aan wie men ooit vroeg waarom hij in zijn schilderijen de wereld toch zo akelig voorstelde. Bacon antwoordde: ‘Vind je dat? Ik dacht dat de echte wereld nog veel akeliger was dan die ik schep.’ Nijburg herkent zichzelf in deze uitspraak. Het gebrek aan schoonheid dat men soms in Nijburgs werk meent te ontwaren wordt ruimschoots gecompenseerd door zijn compassie met de kwetsbare mens die men keer op keer in zijn werk terug kan vinden.





Drive-In at 6 pm 
2007 
acryl- en olieverf op doek
145 x 230 cm 
Collectie Schunck*, Heerlen



De terugkeer van de religie in de Nederlandse schilderkunst

Al op de Arnhemse academie (1982-1987) hield Nijburg zich in bezig met het lijden dat de ene mens de andere mens aandoet. Het is natuurlijk geen toeval dat dat menselijk lijden voor hem volmaakt belichaamd werd door het lijden van de in de Bijbel beschreven Grootmeester van het lijden;  tal van gekruisigden, piëta’s en laatste avondmaal-sessies zagen het licht.  Geschrokken door het onbegrip, het wantrouwen en de aversie dat dit werk ten deel veel, deed Nijburg enkele kortstondige pogingen andere bronnen aan te boren. Maar het bloed kroop weer gauw waar het niet gaan mocht en de thema’s keerden terug. In de jaren tachtig herrees een schilderkunst die door het aloude vaderlandse geloof werd geïnspireerd. Allereerst was dat Hans van Hoek,  maar vervolgens ook Marc Mulders, die Nijburgs werk in 2001 opnam in de tentoonstelling Pieta in het museum voor religieuze kunst in Uden. Aan het eind van de jaren tachtig bleken er meer jonge schilders bezig hun religieuze wortels opnieuw te onderzoeken en nadrukkelijk aan de orde te stellen in hun werk.  Nijburg voelde zich gesteund door jongere Hollandse lotgenoten als Janpeter Muilwijk en Gijs Frieling. Vooral toen Nijburg in 1992 -gelijk met Janpeter Muilwijk- met het schilderij Een lange wandeling rond een gereformeerde kerk  (1991, collectie De Heus-Zomer Barneveld) werd genomineerd voor de Koninklijke Prijs [1] voelde hij zich gesteund de religieuze thematiek opnieuw aan de orde te stellen. Eenmaal op de Rijksakademie in Amsterdam maakten Anna Tilroe en Luc Tuymans in gesprekken met Nijburg gewag van deze terugkeer naar de eigen wortels waarin het lijden van de mensenzoon centraal staat.  



 

Mockery
2011 
houtskool, pastel en kleurpotlood op papier 
110 x 150 cm 
Courtesy Galerie Nouvelles Images, Den Haag



Grootmeesters van het lijden

Richtte Nijburg zich in de jaren negentig  vooral op het lijden van de grote helden van het geloof, Jezus, St Franciscus en St Sebastiaan, sinds de millenniumwisseling verschoof de aandacht gaandeweg naar de eigentijdse  en gewone mens. Voor het lijden van de enige zoon van god kwam het lijden van alle zonen en dochters van god in de plaats. En langzaamaan verschoof de exclusieve aandacht voor de slachtoffers van zinloos geweld naar de daders.  Waren Nijburgs schilderijen en tekeningen lange tijd statisch, alsof ze direct geïnspireerd waren op de onaardse stijfheid van iconen, de laatste jaren is er in menig werk sprake van een veel grote dynamiek en beweging. Dat is natuurlijk geen toeval. Ondergaan slachtoffer  het hun lichaam aangedane geweld vaak schijnbaar willoos -ze zijn vaak vastgebonden of vastgespijkerd-  daders bedienen zich van al het geweld en de energie van al hun lichaamsdelen om de ander te vernederen, te pijnigen en te doden.
In de grote monumentale tekening Mockery (2011), die getekend is in dunne houtskoollijnen en karig gebruikt kleurig pastelkrijt, bijvoorbeeld zien we een groep mensen verzameld rondom een tafel in een kamer met venster op de maan. De aanwezigen zijn blank, zwart, halfbloed. Ze zijn jong en oud. Er zijn vooral mannen en ook enkele vrouwen. Sommigen dragen overduidelijk maskers, van anderen is het de vraag of ze er een dragen. Weer anderen zijn zichzelf. De een kijkt boosaardig de camera van de tekenaar in alsof anonimiteit hem totaal vreemd is, de ander verbergt liever de eigen identiteit. Enkelen lijken volmaakt onschuldig aan hetgeen gaat gebeuren, anderen hebben veel zin in een partijtje matten. De titel Mockery dat bespotting betekent, verwijst ongetwijfeld naar de bespotting van Christus zoals bekend uit de kunstgeschiedenis. Maar nergens in de tekening is de Grootmeester van het lijden zelf te bekennen. In de ogen van de kunstenaar zal deze verschuiving van godenzoon naar mensenzoon  ongetwijfeld betekenen dat wij allen grootmeesters zijn van de pijn, pijn die wij maar hebben te verdragen en pijn die we veroorzaken. Of wij in deze diep menselijke tragedie enige zeggenschap hebben over de vrije wil wordt niet duidelijk.




Bus Stop
Tondo M No 007 
2010  
houtskool, pastel en kleurpotlood op papier 
Ø 53 cm 
particuliere collectie




Jozef M. Heij (1966, publicist).
Grootmeesters van het lijden werd onder de titel Merkwaardig en intrigerend eerder gepubliceerd in
Palet Magazine, nr. 368, dec2013/jan2014, p.p. 16 t/m 27.
www.paletmagazine.nl 







[1] In die tijd nog Koninklijke Subsidie voor Vrije Schilderkunst geheten.

woensdag 27 november 2013

de SALON van mister Motley en de Vulva Christi # 1


http://www.mistermotley.nl/salon/vulva-christi

mister Motley
webpagina de SALON
november 2013






Vulva Christi

De perverse verering van de Zijdewond van Christus en de even perverse verering van de Vrouwelijke Vulva 

Een van de grootste mysteries van het laatmiddeleeuwse christendom is De Zijdewond van Christus die in die tijd op bijna dezelfde manier aanbeden werd als in de moderne (kunst)geschiedenis het vrouwelijk geslachtsorgaan, de Vulva. 

Volgens een stokoude legende zou de Romeinse centurion Longinus in ongeveer 30 na C., net buiten Jeruzalem en bovenop een heuvel, de rechterzijde van de gekruisigde Christus met een speer hebben doorboord. Deze klinische performance, die bedoeld was om te zien of de veroordeelde wel echt dood was, werd aanleiding tot de groteske devotie van de Zijdewond van Christus. 

Alhoewel in de late-middeleeuwen alle 5475 Wonden van Christus werden vereerd, viel de zijdewond een speciale verering ten deel. Het was immers niet alleen een wond die Het Vlees van Jezus in tweeën sneed zoals alle andere wonden dat deden, maar gelijk ook de grootste wond en de enige die toegang gaf tot Het Hart van Jezus. De devote middeleeuwer die deze dubbele lip, -de Vulva Christi,- wist te penetreren, raakte Het Hart van God.

Deze in moderne ogen perverse verering van de Zijdewond van Christus vindt een minstens zo perverse analogie in de hedendaagse verering van de Vrouwelijke Vulva. Als een moderne Longinus, plaatste de negentiende-eeuwse Franse schilder Gustav Courbet, die zichzelf een realist noemde, het vrouwelijke geslachtsorgaan in het hart van zijn kleine schilderij L'Origine du monde uit 1866. Het was het startpunt van De verering van de Vrouwelijke Vulva. 

Zoals de late middeleeuwer gebiologeerd werd door het Heilig Hart van Jezus zo lijkt sinds L'Origine du monde de hedendaagse mens wel geobsedeerd door het vrouwelijk geslachtsorgaan. Je vraagt je af waar die obsessie vandaan komt en wat die betekent. Wat wekt een man tot leven wanneer hij de vrouwelijke vulva penetreert? Een kloon van zichzelf, een kind of een god?



Voor de Salon nodigt mister Motley kunstenaars uit een tentoonstelling te ontwikkelen geheel naar eigen inzicht. Van verzamelingen tot vakantiefoto’s, van een onderzoek tot een ode. Rinke Nijburg toont voor het eerst zijn verzameling Vulva Christi, De perverse verering van de Zijdewond van Christus en de even perverse verering van de Vrouwelijke Vulva. 

mistermotley.nl/salon/vulva-christi

vrijdag 13 september 2013

The Limping Family # 2



The Limping-Family
2013

Preliminary Drawing No 2
pencil on paper
27,3 x 20,3 cm

woensdag 11 september 2013

The Limping-Family # 1




The Limping-Family
2013

Preliminary Drawing No 1
pencil on paper
20,9 x 14,8 cm





maandag 9 september 2013

Mimicking Dwiggings



Mimicking Dwiggings (fig1-2)
2013
 

The Mercy Seat # 16
mixed media on paper

33,5 x 49,5 cm 




vrijdag 6 september 2013

Reinventing the Same Face Six Times






Reinventing the Same Face Six Times
2013
 

The Mercy Seat # 15
mixed media on paper

33,5 x 49,5 cm 




Hetzelfde gezicht zes keer opnieuw bedenken


Lieve papa,

Hetzelfde gezicht zes keer opnieuw bedenken klinkt goed, papa. Maar het hoofdloze meisje gaat het allemaal wel een beetje erg lang duren; ze bloedt uit haar romp. Misschien wordt het tijd dat je een van de hoofden kiest? Ik zou zeggen: 'Pap, denk niet langer na, bedenk niet nog meer variaties. Het kind heeft recht op een identiteit en dus op een hoofd.' Haar hoofd, of ze lelijk is of knap, het doet er niet toe. Als ze er maar eentje heeft. Als ze maar jouw kind, jouw zoon kan ontvangen.

Weet je trouwens al hoe die eruit gaat zien? Lijkt ie straks op zijn moeder of juist meer op jou? Ik zou het raar vinden als het kindje meer op zijn moeder lijkt dan op jou... Wat het uiterlijk aangaat, kan ik er wel me leven dat hij meer op zijn mama gaat lijken dan op jou, maar zijn karakter zal hij toch wel goeddeels aan jou ontlenen, toch? Ik vind het gek als het anders is.   

Omdat de meeste mensen jou van gezicht toch niet kennen, geeft het niet dat ze zeggen: 'Goh, hij lijkt op zijn mama.' Maar ik zou het wel gek vinden als hij straks in bijna niks op jou lijkt. Of vind je dat niet erg, papa? 

Je dochters,
Maria, Magda en Lena

NB Ik geloof dat ik het woordje 'straks' wel erg vaak heb gebruikt in de brief.  




donderdag 5 september 2013

A Sett of Anatomical Tables with Explanations & Figures




A Sett of Anatomical Tables with Explanations & Figures
2013
 

The Mercy Seat # 14
mixed media on paper

33,5 x 49,5 cm 



woensdag 4 september 2013

Rose and her Little Brother Ralph



Rose and her Little Brother Ralph
2013

Preliminary Drawing
mixed media on paper
29,8 x 21,1 cm




zondag 1 september 2013

Dressed in a Red Robe towards a Deeper Communion






Dressed in a Red Robe towards a Deeper Communion
2013

Preliminary Drawing
mixed media on paper
20,9 x 14,8 cm