Helter Skelter
2026
mixed media on paper
ca 90 x 160 cm
BRIEF 158
aan Edith Stein
''
Joseph
M. Heij
Wolfheze
Genadige Zuster Teresia Benedicta van het Kruis,
Lieve Edith,
Zoiets als voor abortus provocatus geldt, kun je, eveneens schrikbarend makkelijk, toepassen op jullie joden. Wat is jullie bestaansrecht eigenlijk?Vergeef me Edith dat ik zo lang niks van me heb laten horen. Ik hoop dat je me hebt gemist, al moet ik tot mijn grote teleurstelling zeggen dat er voor mij, eenmaal uit de isoleer, geen enkel poststuk voor me klaar lag, behalve de rouwkaart die de vrouw van Mijn Vriend stuurde. Niet dat hij dood is, wat hem amper zal bevallen, maar zijn oude vader die hij meer mist dan zichzelf. Ik zal je de rouwkaart doorsturen want ik hang die echt niet op; er staat een kruis op de voorkant. De tandarts stuurde me ook nog een gepeperde rekening maar die hoor ik niet helemaal niet te ontvangen op mijn kamer, die poststukken gaan linea recta naar mijn gevangenbewaarders die zichzelf liever engelbewaarders noemen.
Ik was er oprecht van overtuigd Edith, dat ik van jou ten minste een of zelfs meerdere brieven op mijn nachtkastje zou vinden. Ben je zo druk geweest dat je het afgelopen kwartaal geen tijd had ook maar een paar regels te schrijven? Per slot van rekening ben ik een dikke vier maanden zwanger geweest van een psychose die zich maar niet liet afdrijven middels een deprimerende cocktail aan medicijnen, niet met lichaamsgerichte therapie, - dat de goden me moge bewaren voor de incarnatie van nog meer ademhalingsoefeningen en met een boterzachte stem ingesproken glibberige, geleide meditaties - niet met verplichte ellenlange autobiografische monologen waarbij Joseph maar blijft praten om te voorkomen dat de zoveelste psychotherapeut wakker wordt uit zijn winterslaap wanneer Joseph stopt met babbelen. Waarom er een einde kwam aan deze zoveelste psychotische periode weet niemand me te vertellen. Ik denk dat ik het zelf een beetje saai begon te vinden.
- Kortere zinnen maken. Ik weet het Edith. Jouw Nederlands. -
Over drie weken is het weer Kristallnacht, weet je. Ik dacht de nacht van 9 op 10 november. Ik meende 1938. Ik kan niks checken want het digitale spinnenweb houdt men, om gezondheidsredenen, nog liever even op gepaste afstand van Josephs geest, die in de herfst ook zonder input van buitenaf elke nacht koortsachtig webben spint die zijn solipsistische universum proberen te overspannen. Om zo een paar voedzame gedachten te vangen.
- Kortere zinnen maken. -
Had ik je al een keer verteld over 7 oktober? 2023? Drie jaar geleden. Denk ik. Dat de Palestijnen uit hun concentratiekamp braken en de bewakers aanvielen? Om zo ver mogelijk door te dringen in Het Heilige Land om hun eigen Kristallnacht TWEE PUNT NUL te scheppen? Om, als het ware, alle Semitische foetussen die ze, hun weg door de Joodse baarmoeder banend, tegen het lijf liepen zo middeleeuws mogelijk te verlossen uit hun onuitstaanbaar aardse bestaan?
Och, Edith, ik vergeet helemaal je verjaardag. Ik dacht nog, toen het 4 oktober was: 'Ik moet niet vergeten Edith een verjaardagskaart te sturen.' Vergat ik het toch. Neem me niet kwalijk. Nog van harte. 12 oktober toch?
Laat me ze snel mogelijk weten hoe jij ook alweer tegen het weghalen van embryo's bij primaten aankijkt, dan vertel ik jou hoe men tegenwoordig zoal aankijkt tegen jullie Joden. Het blijft nog even een verrassing, maar een vrolijke wetenschap is het niet.
Liefs en tot schrijfs,
Jouw Joseph
