vrijdag 29 november 2019

Het is leuker als er mensen in zitten # 1




HET IS TOCH MOOIER 
ALS ER MENSEN IN ZITTEN


De Vrienden van Job i.s.m. B53 & Scarabee

Ada Dispa

Lobbke Burgers

Sylvia Evers

Wout Herfkens

Frans Klerkx

Anthony Litjens

Christien Loen

Rinke Nijburg

Michiel van Overbeek

Jerome Symons

Hans Walraven



voormalige ABN/AMRO bank, Oosterbeek

opening: zaterdag 16 november 2019 om 15:00 u

open: 4 weekenden za 16 november t/m zo 8 december 2019 



In de tentoonstelling staan (bewegende) 3-dimensionale kunstwerken en videokunst centraal waarbij voor de mens en de menselijk figuur een hoofdrol is weggelegd. Dus geen formele kunst, pure abstractie, kunsthistorische bespiegelingen en technische perfectie maar werk waarin het levendige contact met het menselijk bestaan zich toont in levenslust, spel, mislukkingen, wanhoop, lijden, geloof, engagement, liefde, dromen en humor. Naast het feit dat er veel te zien is, is er ook veel te horen is.

Stichting Scarabee, al decennia lang actief als organisator van exposities en projecten in Renkum, werkt voor het eerst samen met zowel B53 als De Vrienden van Job. B53 (Nico Schulten en Joop Nuyens) maakte afgelopen jaren faam als tentoonstellingsmaker in de leegstaande panden aan de van Muilwijkstraat 23 en de Broerenstraat 53 in Arnhem. 

De Vrienden van Job (Wout Herfkens, Rinke Nijburg en Ad Verhage) is een in Oosterbeek gevestigde stichting die tentoonstellingen van hedendaagse kunst met religieuze of filosofische thematiek organiseert. Eerder organiseerden DVVJ o.a. tentoonstelling in Museum het Valkhof in Nijmegen, Museum Catharijneconvent in Utrecht, Circa ...dit in Arnhem en Het Noord-Brabants Museum in Den Bosch.



16 november – 8 december 2019
opening 16 november 15.00 u
openen za en zo 12-17 u

voormalig ABN/Amro bank gebouw
Utrechtseweg 147 
Oosterbeek




donderdag 24 oktober 2019

Voor Henk # in memoriam III



Preliminary Photographs On the Origins of Darkness & Light
2017

C-print on paper
44 x 62 cm




website Henk Visser





woensdag 23 oktober 2019

voor Henk # in memoriam II



'Zonder verbeelding is er niets.'

Je kwam als koolmees


Vanochtend liep ik de trap op naar de eerste verdieping van ons huis om de deur naar het atelier te openen. Vanuit het atelier kwam een vreemd geluid dat ik niet meteen kon plaatsen. Het leek of iemand de tv aan had gezet, want meestal ik het daar doodstil. Toen ik in de richting van het geluid keek, zag ik een koolmees tegen het bovenlicht van de balkondeur aan fladderen. Die wilde naar buiten. Ik dacht geen seconde na, rende naar beneden om iedereen die thuis was op te halen. Ik zei niet: 'Henk is op bezoek', maar ik dacht het wel. 

Jan Beutener vertelde me eens een soortgelijk verhaal. Jan woont op een schitterende etage van een oud pakhuis aan de Brouwersgracht In Amsterdam. Hij was mijn begeleider geweest op de Rijksakademie en we hielden contact. Jan kon goed vertellen. Zo had hij het wel eens over Wim Sonneveld die een tijdje bij hem in huis had gewoond en over Annie M.G. Schmidt die hij goed had gekend. Ik herinner me niet dat hij te vaak over zijn beroemde vrienden sprak, integendeel. Veel liet Jan niet los over zijn beroemde vrienden. 

Veel ben ik vergeten van wat Jan vertelde, maar wat ik nooit vergat is het bezoek van de vogel vlak na het overlijden van Annie. In de keuken of het atelier zat een klein, horizontaal vrij hoog zijraam. Toen dat raam een van de dagen na Annie's dood open stond, streek er een merel neer op het kozijn. -Kan ook best een ander vogel zijn geweest.- 'Dag Annie,' had Jan gezegd, Wat leuk! Kom je me bezoeken?'

Sceptische sciëntisten zullen dit soort bezoekjes van vogels aan nabestaanden afdoen als louter toeval. Het is hun goed recht en misschien hebben ze gelijk. Maar we kunnen de ontheemde wereld ook weer bevolken met fabels en mythen, dat is ons goed recht. Niemand kan helemaal zonder verbeelding, een zielloze wereld van zuivere wetenschap bestaat niet.

 
Lieve Mees, 

Toen je alweer buiten op een afdakje zat en lekker aan het uitpuffen was, heb ik je eventjes heel voorzichtig over de borst geaaid. Precies op de plek waar je minuscule hartje klopte, streek ik met de wijsvinger voorzichtig over de veertjes. Een paar minuten later vloog je weg en zag ik je in gezelschap van een compagnon, vermoedelijk een leuk meisje met een geel jurkje aan. Goed dat je even kwam kijken, je was lang niet meer bij ons geweest. 

O ja, was het omdat ik je gisteren vroeg om Jezus een knuffel te geven dat je uitgerekend op het hoofd van Kindje Jezus van Praag neerstreek of was dat omdat het het dichts bij het raam was?

Rinke



website Henk Visser



















maandag 21 oktober 2019

voor Henk # in memoriam I



Henk (fotosessie voor 'Ecce Homo' en 'De gitaarles')

Bredevoort, 24 februari 2017
atelier op de 1e verdieping van Markt 5


website Henk Visser





'Zonder verbeelding is er niets.'

Henk Visser in de rol van lieve Jezus, zoete Moeder & strenge Juf


Op vrijdag 24 februari 2017 nam ik mijn camera mee naar Bredevoort in de Achterhoek. Met het oog op nieuw werk wilde ik een reeks portretten van Henk Visser (beeldend kunstenaar) maken. Henk in de rol van de 'Ecce Homo', de lijdende Jezus met doornenkroon op het hoofd en rijen druppels bloed op het voorhoofd. Die doornenkroon en druppels wilde ik naderhand in de foto's shoppen of tekenen.  

Henk had naar mijn idee een echt goede 'Jezus-kop' en, hoe ouder hij werd, hoe meer hij op de Heiland ging lijken. Jezus werd maar 33 jaar oud, Henk het dubbele. - Dankzij Henk weten we nu tenminste wel hoe Jezus eruit zou hebben gezien als Hij niet zo'n grote mond had gehad en om die reden veel te jong werd doodgemarteld. -

Boven, op de gang voor Henks toenmalige zolderatelier, hadden we het mooiste, zijwaarts invallende licht dat we konden wensen. Weliswaar kwam het licht niet van links, zoals bij Johannes Vermeer, maar van rechts, zoals in het door ons beiden zeer bewonderde meesterwerk van Baltus.

Eerst probeerden we de 'Ecce Homo' uit. Henk moest kijken als de lijdende Christus die wij allebei bewonderden, al is bewonderden, net als bij 'De gitaarles', misschien niet het juiste woord... Omdat Henk de christelijke iconografie goed kent, wist hij precies welke poses hij aan moest nemen om soms bijna teveel op de stervende zoon van god te gaan lijken. Die foto's plaats ik nog wel een keer.

Toen we genoeg van hadden van zijn rol als stervende Jezus nam Henk een grote oude babypop ter hand. Nu gingen we een serie maken over de dode Jezus, op schoot bij moeder, het typische beeld van de piëta. Nu speelde Henk de rol van de Moeder Gods die haar dode kindje Jezus op de armen houdt

Het tragische, steeds van uitdrukking wisselende gelaat van Henk de Christus metamorfoseerde in de uitdrukkingloze kop van een vintage pop, een uit de kluiten gewassen zalmroze baby die nog net niet kon lopen, vermoedelijk een pop van een van Henks oude kleine meiden. Gewillig nam de pop alle poses aan die wij wensten; het was een heel gehoorzamen pop die geen emoties kende. De gedweeë pop liet zich naar de slachtbank leiden zoals Jezus dat deed. Niet tegenstribbelen, gewoon doen wat de dominante ander wil.

Het duurde niet lang of Henk de Moeder veranderde in de juf in 'de pittige juf' uit 'De gitaarles' van Baltus. De lieve pop werd in alle standen gebogen, maar niet in de typische Baltus-pose... Ik denk dat we die pose meden omdat we die te heftig vonden. Wie weet hadden we ons in een tweede fotosessie nadrukkelijker over die pose en de betekenis daarvan gebogen. Nu niet.

Helemaal op het laatst krijgt de pop een paar flinke knuffels, als troost voor het rekken en strekken en het ontberen van menselijke warmte. De onderste foto is ook echt de laatste foto. Henk in de rol die hem zo goed paste, als knuffelaar van de beminde: vrouw, kind, kleinkind, vriendin, vriend. Niet voor niets heeft de menselijke geest een lichaam. 


Ha Henk, jongen, 

Omdat niet veel mensen nog begrijpen wat wij ermee bedoelen, weet ik niet goed of ik het wel zeggen mag, maar ik doe het wel: 'Rust zacht in de armen van Jezus, de recalcitrante, typisch joodse jongen die wij altijd zijn blijven bewonderen, ook al snapten we er soms helemaal niks meer van en de meeste anderen kennelijk nog veel minder. En vergeef mij dat ik je soms een poosje vergat. Niet dat ik je vergat, maar wat had jij daar aan?'

'O ja, geef Jezus een knuffel van mij.'

Liefs Rinke





























Henk (fotosessie voor 'Ecce Homo' en 'De gitaarles')

Bredevoort, 24 februari 2017
atelier op de 1e verdieping van Markt 5



website Henk Visser





woensdag 22 mei 2019

woensdag 13 maart 2019

Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed





The Dark Penetrated
# No 001

2019

40 x 30 cm  
mixed media on board  in entomological storage box 






zondag 3 maart 2019

The Dark Penetrated # No 006





The Dark Penetrated
# No 006
2019

40 x 30 cm
mixed media on board 
in entomological storage box






donderdag 31 januari 2019

maandag 21 januari 2019

Private Crucifixion # 2




Preliminary Drawing for 
Private Crucifixion
No 002
2019

mixed media on board
31,7 x 25,1 cm



Tegen haar zusje zei het meisje: 'Kom, we gaan Hem zoeken. Misschien is Hij daar wel waar we Hem nooit kunnen vinden.'

'Ja', zei het zusje, 'laten we opschieten, ik wil niet te laat aankomen. Ik wil alles zien.'



zondag 20 januari 2019

Nearly There - ACEC Apeldoorn




Tattoo Shop 
Tondo XL No 9 
2009

charcoal, pastels and colorpencil on paper 
Ø 111 cm