Primordial Fluctuations
'I CAN'T BREATH'
2024-2026
mixed media on paper
(colorpencil, softpastels, charcoal, ink, acrylics and additional materials on paper)
ca 192 x 90 cm
BRIEF 157
aan Edith Stein
'Het geboortekanaal is een gegraven rivier'
Joseph
M. Heij
Wolfheze
Genadige Zuster Teresia Benedicta van het Kruis,
Lieve Edith,
Mijn Palestijnse buurman zei gisteren tegen me dat de ziel pas na 120 dagen in de foetus wordt gestopt en dat abortus provocatus tot een dikke vier maanden best wel mogelijk is, zij het onder strikte voorwaarden.Weet jij uit je hoofd wanneer jouw god de ziel erin propt? Toch niet al meteen, mag ik hopen? Toch niet op het moment dat het kikkervisje het naar gezelligheid snakkende eitje inzwemt? Toch niet al tijdens de bevruchting? Lijkt me echt heel raar.
Waar de ziel überhaupt vandaan komt, daar moesten we het een andere keer nog over hebben. Bestond die al voor de bevruchting, voor de 120 dagen en de dag voor de geboorte, wordt die geschapen op een van die cruciale momenten geschapen of bestaat de ziel helemaal niet, zodat we een bijzonder vruchteloze discussie voeren?
Je weet dat ik niet bepaald geneigd ben om in een ziel te geloven en al helemaal niet in een onsterfelijke. De ziel, zo leerder ik van vrij veel hedendaagse filosofen is een construct, is bedacht. Vanaf een bepaald moment begint de foetus een zelfbeeld te construeren, te bedenken. Dat beeld wordt voor een groot deel bepaald door de cultuur waarin het leeft.
Ga je weg uit de kraal, dan blijkt er elders heel anders over de dingen gedacht te worden en valt je zelfbeeld dat verregaand werd bepaald door je cultuur aan diggelen. Van die hedendaagse filosofen die allemaal langdurig borstvoeding van Friedrich Nietzsche, hun voedster, mag je, nu je toch eenmaal in de kosmos werd gedeponeerd, best boven jezelf en je cultuur uitstijgen en iets verwerkelijken dat daarvoor, toen god nog leefde, beslist onmogelijk was.
Deze zelfverwerkelijking, Edith, 'Die Endlösung jenseits Gut und Böse' - ik gebruik even een paar Duitse woordjes om het jou helder te maken - gepropageerd door het filosofisch liberalisme dat de ander toch vooral ziet als iets dat de eigen carrière in de weg staat, wordt vandaag de dag door steeds meer exemplaren van homo sapiens sapiens aangehangen. Niemand laat zich nog knechten door een god, een rechtbank, een ander.
Wat je de ene dag foetus noemt, noem je de volgende dag baby. Of andersom. Het is toch een cultureel construct.
Zo kun je bijvoorbeeld het ene moment best zin hebben in een baby, maar later, als de zwangerschap haar tot begint te eisen en het echt afzien wordt en je in de gaten krijgt dat je allerlei dingen niet meer kunt die je eerst wel gewoon kon, dan is het best logisch dat je ging twijfelen of je dat ding wel baby moet noemen of foetus.
Zo kun je bijna geen alcohol meer drinken, of maar heel weinig, sporten wordt steeds lastiger, je wordt steeds dikker terwijl je altijd zo je best deed om zestien te blijven, jouw yogaoefeningen lukken niet meer zo goed als eerst waardoor je gestresseerd raakt, steeds erger, op je werk beginnen ze steen en been te klagen dat er teveel werk blijft liggen wat zij mogen doen omdat jij het niet meer kunt, je man wilde seks - of je vrouw of jij - en ook dat wordt steeds lastiger.
Op een bepaald moment kun je er niet meer omheen dat dat wat je baby noemde helemaal geen baby is, maar iets volslagen vreemds dat ongevraagd in jouw onderbuik begon te groeien als kool, als parasiet. Je realiseert je dat ineens dat jouw door jou zelf zo zorgvuldig vormgegeven leven van jou wordt afgepakt. Je raakt zo nu en dan of steeds vaker bijna in paniek. Niet te doen dit.
Het is daarom ook goed dat de grens om abortus te mogen plegen steeds verder wordt opgerekt. Zeg maar, van twee of drie maanden dan vier, vijf of zes. De Amerikanen Edith, zijn heel goed bezig, die lopen altijd voor alle troepen uit, daar mag je tot en moet de negende maand best wel naar de dokter of gynaecoloog stappen en zeggen: 'Ik dacht dat ik in verwachting was van een baby maar het is een foetus.'
Morgen wil ik je nog een vervolg schrijven Edith, want ik vind het raar dat het verhaal daar zou moeten stoppen: 'Wie zegt dat de ziel in de foetus wordt geblazen bij de geboorte? Het geboortekanaal is een gegraven rivier.'
Liefs Jouw Joseph
